Lite drewno
Zróżnicowanie drewna na słoje roczne, w tym na drewno późne i wczesne, oraz na drewno twardzielowe i bielaste są zasadniczymi elementami składającymi się na rysunek drewna. Poza tym na rysunek drewna wpływają takie cechy, jak różnica zabarwienia i połysku poszczególnych elementów budowy anatomicznej, przebieg włókien (równomierny, prosty bądź falisty, spiralny»itp.), obecność w drewnie bardzo drobnych sęczków powstałych z pączków śpiących, obecność sęków, występowanie żyłek czerwonobrunatnych, obecność promieni rdzeniowych itp. Na wzbogacenie rysunku drewna mają wpływ: sposób jego wykrojenia lub wypiłowania z kłody i sposób obróbki. Inny jest rysuwnek tego samego gatunku drewna na przekroju poprzecznym, a inny
na przekroju podłużnym na nie ma zasadniczych cech dekoracyjnych. Mają je przekroje promieniowy i styczny oraz różne odchylenia od nich. Najpiękniejszy rysunek wykazuje drewno na przekroju stycznym, chociaż i przekrój promieniowy często bywa poszukiwany, szczególnie w przypadku obecności przekrojonych promieni rdzeniowych. Inny rysunek otrzymuje się przez skrawanie płaskie, styczne czy promieniowe, a inny przez skrawanie obwodowe. Przy skrawaniu obwodowym inny rysunek powstaje przez skrawanie symetryczne, a inny przez skrawanie mimośrodowe. Dalsze wzbogacanie rysunku drewna jest możliwe przez skrawanie płaskie lub obwodowe za pomocą noża falistego. Wzbogacanie rysunku drewna sposobem skrawania lub łuszczenia polega na przekrawaniu możliwie największej liczby słojów rocznych. Rysunek drewna nabiera większej wyrazistości przez umiejętne wykończenie przekrojonej powierzchni drewna. Już w czasie szlifowania bardziej uwydatniają się różnice w wyglądzie poszczególnych elementów budowy anatomicznej drewna, a szczególnie granice pomiędzy poszczególnymi przyrostami rocznymi. Po nasyceniu powierzchni odpowiednimi materiałami, np. olejem czy pokostem, różnice te występują jeszcze jaskrawiej.
Rysunek drewna odgrywa olbrzymią rolę przy dekoracji
wnętrz, szczególnie w meblarstwie, jako faktura zewnętrzna sprzętów,
ścian itp.
na przekroju podłużnym na nie ma zasadniczych cech dekoracyjnych. Mają je przekroje promieniowy i styczny oraz różne odchylenia od nich. Najpiękniejszy rysunek wykazuje drewno na przekroju stycznym, chociaż i przekrój promieniowy często bywa poszukiwany, szczególnie w przypadku obecności przekrojonych promieni rdzeniowych. Inny rysunek otrzymuje się przez skrawanie płaskie, styczne czy promieniowe, a inny przez skrawanie obwodowe. Przy skrawaniu obwodowym inny rysunek powstaje przez skrawanie symetryczne, a inny przez skrawanie mimośrodowe. Dalsze wzbogacanie rysunku drewna jest możliwe przez skrawanie płaskie lub obwodowe za pomocą noża falistego. Wzbogacanie rysunku drewna sposobem skrawania lub łuszczenia polega na przekrawaniu możliwie największej liczby słojów rocznych. Rysunek drewna nabiera większej wyrazistości przez umiejętne wykończenie przekrojonej powierzchni drewna. Już w czasie szlifowania bardziej uwydatniają się różnice w wyglądzie poszczególnych elementów budowy anatomicznej drewna, a szczególnie granice pomiędzy poszczególnymi przyrostami rocznymi. Po nasyceniu powierzchni odpowiednimi materiałami, np. olejem czy pokostem, różnice te występują jeszcze jaskrawiej.
Rysunek drewna odgrywa olbrzymią rolę przy dekoracji
wnętrz, szczególnie w meblarstwie, jako faktura zewnętrzna sprzętów,
ścian itp.
